Nieuwste binnenkomers.
In het Ezelparadijs zijn nieuwe bewoners gekomen.

Lynney is een rustige en vriendelijke ezel, een beetje zwaar maar wel erg mooi.
Wij zetten haar op een dieet met verse wortelen en appels, je zal zien, binnen de korste keren is zij weer op gewicht.
Zij houdt van de kudde en besteed haar tijd aan liefdevol grazen. Op dit moment is zij de vriendelijkste ezet met wonderschone roze lippen.

Samy is een kleine, donker grijze ezel en een mooie markering op zijn achterste in de vorm van een kruis.
Het is een druktemakertje en kan niet lang stil staan en wil altijd de andere ezels volgen om te zien wat zij doen.
Samy is ook een beetje brutaal.

Yonas is al aantal weken aanwezig. Hij was erg opgewonnen toen hij de andere ezels ontmoette.
Hij zoekt de andere ezels op in het veld, vooral de dames. Het is een jonge ezel, ongeveer 6 jaar, en heeft veel energie. Hij is een van de dominantste van alle ezels.

De laatste binnenkomer is Pablo, is een grote, witte zezel met de mooiste ogen.
Op dit moment heeft hij zijn eigen stal en is erg bang voor mensen en andere dieren.
Met wat geduld zal hij binnenkort integreren met de medewerkers en de andere dieren op het paradijs.


Voor nummer 19 is altijd plek.


Ze is schuw, maar wel assertief, kan ondanks haar handicap hard lopen en ook flink achteruit schoppen. We hebben haar vannacht in de trailer laten slapen, maar vandaag in de stal gezet bij de anderen. De ezels konden vandaag niet naar buiten (en wij ook niet): regen, hagel, natte sneeuw. De toppen van de Picos zijn bedekt met sneeuw, en zelfs de Sueve is bepoederd, wat weinig voorkomt. Gelukkig doet de tegelkachel goed werk, Cees! De stalkeuken is kil en nat en ongezellig zonder open haardje, en we gaan dus snel werk maken van het betrekken van het huis ...

Twee Leo's Alle vrijwilligers in het Ezelparadijs hebben veel bijgedragen - en dragen nog steeds veel bij - aan het creëren van een plaats waar dieren én mensen zich prettig kunnen voelen. Maar één persoon in het bijzonder heeft heel veel betekend de afgelopen jaren. Leo was erbij toen het begon, in september 2007, en heeft het paradijs letterlijk mee van de grond getild. Twee jaar lang bivakkeerde ook hij in een caravan en deelde lief en leed. Maar ook vóór die tijd was hij van de partij bij bijna alle zoektochten in Asturias om DE PLEK te vinden waar alle plannen gestalte konden krijgen. Kort geleden besloot Leo terug te gaan naar zijn familie, vrienden en zijn 'oude' leven in Nederland. Vlak voor zijn vertrek uit Arobes arriveerde een nieuwe ezel. Logisch dat die ezel vanaf dat moment Leo's naamgenoot werd! Ezel Leo, de zeventiende in het Ezelparadijs, werd direct door zijn naamgenoot 'geadopteerd'. Behalve hij zijn ook Grietje (door Leo's kleinzoon Bram) en Norbert (door Helena uit Pola de Siero) geadopteerd. Ze ontvangen een maandelijkse, vaste bijdrage in hun levensonderhoud voor een bepaalde of onbepaalde tijd.
	Flora, de achttiende ezel in het Ezelparadijs Een schat van een dier is onze nieuwe aanwinst Flora, de achttiende ezel in het paradijs. Haar vorige eigenaars, vier oude dames, konden de zorg voor het dier niet langer aan en verzochten ons haar in het paradijs op te nemen. Flora werd uitstekend verzorgd, verwend zelfs, maar stond in een stal zonder ramen aan een ketting van 30 cm. Ze had dus geen enkele beweging of afleiding, en dat was te merken. Nadat ze hier arriveerde, heeft ze dagenlang alleen maar met grote ogen verbaasd rondgekeken: allemaal andere ezels! Grazen in een weiland! Ze bleef stokstijf staan op de plek waar ze werd neergezet en verzette geen voet. Gelukkig komt daar al verandering in. Hoewel ze niet echt oud is, zo'n 25 jaar, loopt ze - uiteraard - heel stijf en moeizaam. Ook zal ze wat moeten afvallen, want ze is veel te zwaar. Met de andere ezels kan ze het prima vinden. Ezel Kees heeft zijn plek in de grote stal aan haar afgestaan en overnacht nu zelf bij 'de dames', Lola en Añes, in de noodstal. (fotobijschrift:) Flora verlaat haar donkere stal en vertrekt naar het paradijs.

Laatste nieuws uit het Ezelparadijs

Het is moeilijk tijd te vinden om achter de computer te zitten en te schrijven. De dagen hollen, vliegen voorbij. Op dit moment zijn we hier met z'n vieren: Julien uit Frankrijk, en het echtpaar Sarah en Todd uit Australië. Maar vandaag waren ook Martin, Juanma en Angelino hier; Angelino om de stro-opslag en de gang af te maken in de stal, Martin en Juanma werken aan de tweede stal (waar Cees, Bert en Aart in februari aan begonnen zijn). Todd heeft de rommel bij de cabana opgeruimd en harkt bramen bij elkaar voor een vuurtje later, Sarah heeft de buitendouche beter bruikbaar gemaakt. Het was hier namelijk vanavond om acht uur nog 21 graden, heerlijk warm dus. Begin volgende week wordt een temperatuurdaling van ruim 10 graden verwacht - en ons houtkacheltje in de bibliotheek moet nog worden aangesloten!

De afgelopen dagen zijn ook Michael - de eerste Woofer uit Frankrijk - en zijn vriendin Lisa hier geweest. Heerlijke mensen zijn dat ook, heel fijn om ze hier te hebben. Ze zijn flink aan het werk geweest en hebben honderden flessen en tweehonderdvijftig autobanden opgegraven ... geen kleine autobandjes, maar echte joekels. Sommige krijgen we alleen met de terreinauto en een ketting uit het gat, gigantische tractorbanden. Ongelooflijk. Ze kunnen worden opgehaald a raison van 180 euro per 1000 kilo, en dan ben ik ongeveer al het appelgeld weer kwijt dus dat gaat niet gebeuren. Wat wel? Misschien een autobanden-huisje bouwen?? Sarah en Todd buigen zich erover volgens het 'earthship' concept, zoiets als strobalenbouw, maar dan met autobanden. Wie weet wordt dat nog wat. Ook gaan zij de fundering voor de waterdeposito verder uitgraven.

Cees is een weekje hier geweest om de tegelkachel uit elkaar te halen. Goddank dat hij dat gedaan heeft, want de schoorsteen was beslist onveilig en de kachel ook. De hele pijp is er nu door Martin uitgesloopt en er komt een dubbelwandige in. Hopelijk over niet al te lange tijd. Sonja heeft gepoetst en geboend in het nieuwe huis, een heel verschil, maar de binnendeuren moeten er nog in, een sluiting voor de boiler en afzuigkap in de keuken. Kleine dingen dus. De trap moet nog gelakt, en dan kunnen we erin, al is er nog geen water.

De appeloogst is goed verlopen, al was de opbrengst minder dan vorig jaar.

Met de dieren gaat het goed. Nou ja, Marco eet te veel kastanjes en wordt dan koliekig - dus veel met hem lopen en hem pijnstiller geven. Jelle is van de week weer gevallen en had hulp nodig bij het opstaan. Lola en Anes zijn ongedurig door hun opsluiting op de heuvel van Bert en vragen nog steeds extra aandacht. Elke ochtend ben ik dankbaar als ik de ezels allemaal weer overeind zie staan. Onze dierenarts, Laura, is in verwachting en mag niet werken van de dokter tot de baby komt in februari. Daarna natuurlijk ook nog een tijdje niet. Dat voelt niet fijn. Gelukkig geeft ze wel telefonisch advies, maar helemaal ideaal is dat niet.

Ian en Luis hebben een stukje geschreven voor de Asturiaanse kranten en gaan ook een blog maken. Hopelijk levert dat nog wat extra hulp op, b.v. een groepje mensen die, net als jullie, eens in de zoveel tijd bijeen komen om na te denken over fondsenwerving en donateurwerving. En natuurlijk is ook de ezellift nog steeds een wens ...

Op het programma voor de wintermaanden staan: 1. water in het huis en het huis bewoonbaar maken, 2. afrastering in orde maken, 3. water en licht in de cabana aanleggen, en een begin maken met de restauratie van gastenkeuken en w.c.-stal. Nog genoeg werk aan de winkel.

Ik ben nog elke dag dankbaar en blij dat ik dit werk mag doen en wil beslist geen van de ezels missen! Bewonder ook alle mensen, hier en in Nederland, die een bijdrage leveren!

Nog 2 leuke blogspots om te bekijken 1 spaanse n.l.:
www.paraisodelburro.blogspot.com
www.donkeyparadise.wordpress.com

Dakhazen ten top!

Een van de beide cabaña´s in de vallei heeft een nieuw dak gekregen. Bestuursleden Bert en Cees, met vrienden Jan en Gerard, kwamen in februari twee weken naar Asturias en werkten als paarden om die klus te klaren. Gelukkig werkte het weer ook mee! Het nieuwe dak, gelijk goed geïsoleerd, is prachtig geworden.



Het oude pannendak lekte zo erg, dat het regenwater met bakken naar binnen kwam. Het nieuwe dak is volkomen waterdicht, zo blijkt. Maart roerde zijn staart in Asturias, met hagel, sneeuw, onweer en slagregens, maar er kwam geen spatje naar binnen! Wat een verbetering!



Aandacht voor dieren

Ons ezelparadijs komt binnenkort op de Asturiaanse televisie! Het programma heet ´Conexion Astur´ en is ook te volgen via Radio Television del Principado de Asturias.
Ana, de presentatrice van het programma, raakte geïnteresseerd via onze poster bij Adoptastur. Deze organisatie zet zich in voor de opvang van zwerfhonden in Asturias. Twee van hen, de oude mastin Jumbo en Chico, een jonge bastaard, wonen nu ook in ons ezelparadijs samen met Jolly en Arvo. Na enige strubbelingen gaat dat nu goed. De asylhonden in Infiesto worden behandeld, geënt, gechipped, gesteriliseerd/gecastreerd en zonodig worden ze ook door de vrijwilligers van de stichting Adoptastur gesocialiseerd.
Daarna zijn ze beschikbaar voor adoptie, ook in Nederland, via Helpthem

Naar boven